Umutsuzluğun Başkentine!

Umutsuzluğun Başkentine!

Umutsuzluğun Başkentine!

Bir vardın, bir yoktun sen
Papatya falları gibiydin; seviyor sevmiyor.
Kalbimden gelen aşk çağrılarına:
‘The person you have called cannot be …’                                                                                  
(Aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor…)
Demek ten başka hiç bir şey yapmayan
Kendini benim yerime koymadan
Yargılayan bir yargıç timsaliydin sen.
Bende bıraktığın derin izlerle,
Umutsuzluğun başkenti oldun bende.
Artık seni hiç düşünmüyor gibi yapmamda nafile,
İçime çivi yazısıyla yazılmışsın. Divit kalemle değil!
Ne gözyaşı silebiliyor ne de kalp çarpıntılarım.
Ta ki ölüm cağrılı ucurumlarda sınayacak olmam sevdamı.
Belki tersten yazar kalem, umudun başkenti olursun…
Ahmet Arif hasretinden prangalar eskitmiş.
Ferhat Dağları delmiş, Mecnun çöllere düşmüş
Ve ben yıkılmış, dizleri üstüne çökmüş
En büyük savaşını kaybetmiş Komutan.

16 eylül 2013 pazartesi
Saat:19:00
101.Şiirim
Yazar By: kdr.hms

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ
pdf kitap indir , pdf kitap oku , cilt bakımı , pdf kitap indir